Pigwa kwitnie pod koniec maja lub na początku sierpnia. Posiada jasnoróżowe lub białe kwiaty jest samopylna. Pokrojem przypomina jabłoń, spotykamy ją jako krzew lub drzewo posiada 5-7 m wysokości. Owoce kształtem przypominają zminiaturyzowane jabłka. Pochodzi z terenów Azji Zachodniej. Ma spore wymagania w związku z glebą, powinna być żyzna, ciepła i dobrze zdrenowana. Mroźne zimy oraz okresowo stojąca woda (szczegól nie wiosną) przeszkadzają w Polsce uprawiać tą roślinę, dlatego powszechnie spotyka się - pigwowiec - krzew, który jest ciernisty, często bywa mylony z pigwą. Kwiaty jego w zależności od odmiany są: łososiowe, pomarańczowe, ciemnoróżowe po kolor czerwony. Owoce są mniejsze i drobniejsze od pigwy. Pigwowiec rośnie bujnie na terenach całej Europy, nasadzany był kiedyś masowo jako krzew ozdobny. Kwitnie w marcu i kwietniu a więc wcześniej niż pigwa. Uważany za krzew mało wymagający w uprawie. Osiąga 1-2 m wysokości a więc jest znacznie niższy od pigwy. Owoce pigwowca mają twardy kwaśny miąższ, wyróżniają się przyjemnym cytrynowo-jabłkowym zapachem. Zawierają więcej witaminy C niż cytryna oraz bardzo dużo pektyn o właściwościach żelujących. Pektyna wiąże się z wodą przez co treść pokarmowa pęcznieje dlatego dłużej czujemy się syci.  Usuwa metale ciężkie z organizmu. Zapobiega rozwojowi chorób nowotworowych oraz działa przeciwbakteryjnie, ponadto pektyna ma zdolność wiązania cholesterolu w jelitach co zapobiega jego wchłanianiu do krwioobiegu, obniża wchłanianie się tłuszczów, pomaga obniżyć poziom niekorzystnego cholesterolu LDL. Zapobiega gwałtownym skokom cukru, ponieważ hamuje aktywność enzymów rozkładających cukry proste oraz skrobię. Zmniejsza ryzyko insulinoodporności, cukrzycy oraz wzrostu masy ciała. 

Z pigwowca oraz owoców pigwy można wykonać całe mnóstwo przetworów:

- sok

- galaretkę

- nalewkę na owocach oraz z pestek

- konfiturę

- w połączeniu z jabłkiem lub gruszką - dżem